Mumdan Gemi

 İnsanlar kırıyordu,

Kedilere açtım içimi ve bir kaç fallanmış kediden dinledim dertlerimin çaresini...

İnsanlar yıkıyordu,

Doğaya kaçtım çünkü orda bir yıkım yoktu, yeniden buldum benliğimin her zerresini.

İnsanlar ölüyordu,

Ve ben de aşık oldum, ölümsüz olan aşktır deyip, dünyada bıraktım bir iz selselesi.

İnsanlar tapıyordu,

İlah ediyordu neden ve neye olduğunu bilmediği bir şeyleri,

Ben de sığınmadım da sığdım bir incir çekirdeğinin içine, kaçışım oldu

Oysa pek de severdim incirleri ama şu karasallıkta kimse bilmezdi...

Ve karasallıkta elimdeki tek mavi kalemle denizler karalardım başlangıcı olmayan ya da bitişi

Ve tam da delirdiğim gün

Bir balık ilan ettim kendimi. 

Kimse yüzmedi benim kadar ateşler denizinde, bir de kimsenin yanmadı canı, benimki gibi.

Selin'S