Ceplerimde Ölü Anılar

Ceplerinde ölü anılar taşıyordu,
Ceplerinde hayal kırıklıkları...
Akrebi ölmüş bir yelkovanı yaşıyordu.
Sonra kanlar damlıyordu bacaklarından
Kırmızı beneklerle doluyordu
Ankara'nın karaları, kaldırımları...
Ankara bir kentti kimilerine göre
ona sorsanız
Bir kıta sayardı, her bir semtini hem de...
Başkent ağlıyordu, her şiirin son dizesinde...

Kendi kaleminden,
Üçüncü şahsın birinci olamadığı için üzülmesi gibi
Anlatmaya çalıştı kendini...
Kendini göstermeden ve kendini gizlemeden,
Kendi gözlerinden
ve gözleri dünyaya hakimmişçesine
Ağladı tüm medeniyetleri...
Bir dalda diken battı kanadına
Bir dalda limon çiçeği olup açtı ama
Asla unutmadı ağacını yad etmeyi.

Ceplerinde ölü anılar taşıyordu
Aşıktı oysa her birine
Elleriyle Ankara'yı boğuyordu
Aşıktı oysa her yerine
''Oysa herkes öldürürdü sevdiğini''
Belki, kendinden başka biri çıkıp da sevmesin diye...
Oysa kimse onun gözlerinden bakamazdı bir şehre
Şehir gelin olup süslense bile...

Herkes üzülüyordu haline ve herkes boş veriyordu
Ve herke'z' yazmak istiyordu inadına...
Şiirleri alıp başını gidiyordu
Kavimlere karışıyordu her bir dize.
Boş kağıtlara yazmak kolay, o ise
Dolu kağıtlara yazmayı seviyordu
Dolunaya yazmayı seviyordu
Ankara'ya kadeh kaldırmayı...
Önce dolunayı çıkardı şiirlerinden
Sıfır kaldı ardından.
Sonra gözyaşı Ankara'da sel oldu,
Siliniverdi haritadan.
Öksüz ve yetim kalan her bir duygudan
Helallik istese kaç yazar!

Ankaralar sarkıyordu balkondaki saksılardan...

İçinde ölüm geçen her cümlede
Karamsarlığa düşüyordu insanlar
Düşünmüyorlardı.
Her şey zıttıyla vardı.
-Her şey ayrı yazılırdı.-
Ölümün olduğu yerde bir hayat ve yaşanmışlıklar...
Sadece ölmeye özlemle geçen bir hayatın son anını
Mutlulukla karşılamalı
Oysa onlar her güzel şeyi mahvettikleri gibi
Güzel bir ölümü, ağıtlarla kirletiyorlardı
Göz yaşları yapışıyordu ölümlere ve hiç yakışmıyorlardı
Tertemiz bir ölümü lekelediklerini fark etmeden habire ağlıyorlardı
Oysa onun ardından kimse ağlamamalıydı.

Oysa,
Benim ardımdan kimse ağlamamalıydı.

Ankara'yı gördüm dün rüyamda.
Ağlamaklıydı...

Selin'S

(Bir günlük Ankara tatilimi bitirmiş, doymamış gibiyim.
Kendimi çok yüksek bir binadan atmış da ölmemiş gibiyim.
Zincirini kırmış köleler gibi kaçan heveslerimi saymamış gibiyim.)