Şii ve Kaye

Vaktinden önce burada bulunuyorsam,
-Tam burada, bu bulutun üzerinde-
Sevmediğim içindir, geç kalmayı.

Severdim Tanrı'yı.
Sevdiğim zamanlarda duymadı.
Sevmekten vazgeçtim, yine duymadı.
Şu Tanrı beni duyduğu zamansa,
Artık söyleyecek sözüm bile kalmamıştı.


Bir illüzyondu mısra dediğin,
Hepsini toplasan, yine her biri dağınık kalacağı belli olan
Bir yanılgı...
Bu yüzden bağırdığımda duyulmadı...
Fısıldadım, tüm dünyaya
Ne kadar nefes varsa havaya bırakılan,
Hepsi beni cevapladı.

Halbuki bir gün, biri çıkıp da anlarsa beni,
Hem sırdaşım, hem ailem olacaktı.
Yalnızlık denilen olgum, anlaşılmama sınırlarıydı...

Denedim, olmadı.
Hep denedim, hiç olmadı...
Ne kadar çok denediysem, o kadar olmadı.

Dolunayda ise, gövdemde iki üç nokta, sürekli acırdı.
Kanardım üstelik, gri gri kanardım.
İçilen sigaraların dumanı ve külleri arasında bir yerde
Gören, yangın sanırdı.

Saçlarını değirmende ağartmadığını söyleyen herkese inat,
Bilge bir değirmenci vardı,
'Ben, bu saçları değirmende ağarttım evlat!', derken gururlanırdı...
Saçları bile yoktu üstelik, o benim için
Öylece kalması gereken bir muammaydı...

Camları sildiğim gün yağmur yağardı,
Dalındaki çiçeği koklasam solardı,
İçimden attığım kim varsa rüyalarıma dolardı.
Ben çıkarırdım, biri toplardı...
Ben fısıldardım biri duyardı..

Ömrümün özeti teklilik, yanlışları yabancılardı...
Sevdiğim bir bebek beni yabancılardı örneğin
Belki de hiçbir bebeği sevmemem gerekiyordu benim.
Bir ah alsam, vahı takip ederdi, bırakmazdı yakamı.
Tüm mevsimleri silsem, ayazlar kalırdı,
Ayazlar kılardı sabah namazlarını,
Her gece bunun için uyanırlardı...

Hikayeyle şiir olmak arasında bir yerde kalsam
Şii ve kaye yazardım, şiiri başa alıp.
Çünkü bilirdim.
Çünkü bir şiir baştan kokardı.

Selin'S