Anne, kediler bizden önce mi uyur?
Masum kalan kim varsa aşktan ve benden başka; anne, bana onları bul...
Bir zamanlar sevmezdim kedileri de, ne zaman sevmeye başladığımı hatırlamıyorum.
Bir zamanlar ben, onu da tanımıyordum... Şimdiyse hiç bir anını unutamıyorum.
Bir zamanlar anne,
Tek kaygım uzamak ve arkadaş edinmekti hayata dair,
Şimdilerde,
Hayata tutunamayıp kaymaktan korkuyorum.
Olur da kayıp düşersem
Ahmet Kaya'nın dediği gibi
"Beni Bul Anne"...
Yasamak istiyordum çünkü, delice...
Sahi kediler uyur mu bizden önce?
Ya da aşk durulur mu kalpten sevince...?
Anne, bil ki sana hiç söylemediğim şeyler var benim,
Sandığın kadar şeffaf değilim...
Mesela, en güzel uyanma şeklidir anne öpücüğü ile uyanmak.
Ben bunu sana hiç söylemedim.
Sen, bilsen benim korkularımla belki alay edersin;
Sevdiğim her insanı, bir gün sonra görememekten,
Aradığımda bulamamaktan, bir kez daha sesini duyamamaktan
Ödüm kopar benim.
Ve ne tuhaftır ki onlara da hep zarar verir
Bir türlü kıramadığım, ucu keskin iğnelerim.
Ama bilirsin,
Özümde iyi biriyim...
Anne bil ki sana hiç söylemediğim şeyler var benim,
Seni, sandığından da fazla severim...
Müziği...
Babamı bir de.
Ve ben şu sıralar fazla dipteyim...
Anne, bu balık neden ters dönmüş?
Sırt üstü mü yüzüyor yoksa hava filtresi eşliğinde?
Neden dünya ters yüz olmuş,
Kalburüstü insanlar mı olacağız yoksa ileride...
Ben,
O kadar içten yazarım ki,
göz yaşım satırlara eşlik eder ben yazarken...
Bana taş kalpli derler, hakkımda hiçbir detay bilmeden...
Yaşamı aşkla kucakladığımı sanat onlar,
İçimdeki bağ yavaş yavaş zayıflarken...
Anne, neden ters duruyor bu balık,
Ya da biz giderken yanımızda ne götürecegiz dünyalık?
Ben sıkıldım, yok mu bu şehirde boğulan insanlar
Hepsini çağırıyorum, yakalım gitsin burayı biz çıkarken,
Sevgi hissetmek büyük şans, nefret hissi şanssızlık...
Bir de sevildiğimiz yerden, arkamıza bakmadan
Koşarak kaçışlarımız var,
Şanssızız, ne yazık...
Selin'S
Yorumlar
Yorum Gönder