GÖK KUŞAĞININ BAŞLANGIÇ NOKTASI

Aşk demişken
Aşk garip kokar.

Sevda, adının önüne gelen
Kara/siyah sıfatıyla
Akıllara yer etmiştir.
Bazı duygular doğuştan gelmez,
Sonradan edinilmiştir.
Böyle hisler  tek düze devam etmez,
Bir yerlerinden muhakkak incinmiştir.

Özlem demişken,
Özlem gece misafiridir.

Sevda diyelim yine…
Birkaç satırda kalacağını bile bile.
Sevda, antik bir sandıktan çıkar,
Ağır naftalin kokusuyla birlikte.
Sandığa kaldırmış olmanız fark etmez o hissi;
Muzurdur, çıkmaya yer arar
Ve yine yer eder hayatınızda
En umulmadık bir kişilikte.

Hayal demişken,
Hayal her yağmur sonrası gördüğünüzü sandığınız
Toprak kokulu gök kuşağıdır.

Sevda der şair,
Ne anlama geldiğini bile bilmeden der bunu
Uyak yapacak ya, sanki zorunlu.
Ben hep derim
Bu şairlerin var akıllarından bir (çok) zoru.
Sevda biter, geriye kalır
Cevaplanmamış bir yığın işaretsiz soru.

Soru demişken,
Çözümü yoktur sevdanın
İlmek ilmek düğümleri atamazsın
Sevda kan revan kokar
İnce ince acıtır yıllar boyu
Değip geçtiği yerden.

Söylenmemiş sözler var
Tatsız tuzsuz acılar.
Ben yaşadım derinden.
Git.
Bir umudum kalmadı senden.
Sadece garip kokulu sevda, özlem ve umudu yaşıyorum
Bir yağmur çiseliyor yine inceden
Bitmek üzere, ben hayal kuruyorum
Gökkuşağı grilerle başlıyor
Sözlerin şiirlerin en bol olduğu yerden.

Gök kuşağı demişken
Neden hiç bir ülkenin bayrağı
Gök kuşağı gibi değil?
Devlet adamları duygusuz da görmüyor mu
Bu sarsıcı halüsinasyonu

Nerdesin peki?
Özlüyorum.
Sanma unuttuğumu.

-Selin’S-