AŞK DOĞURDU HERKESİ

Her şeyi bırakıp gitmek istemek, umuttur.
Her şeyi bırakıp gitmek, hüsranı doğurur.
Zaten aşk, hasrete ve hüsrana gebedir sana geldiğinde.
Sadece belli değildir, farkedemezsin öngöremezsin
Sana hayallerinden kalacak olanın sadece kırıklıklar olduğunu.
Sevmek ister sevemezsin
Çünkü onunla görmek istemiştin ömrünün sonunu.

Aşk, yeryüzünde soyuttur.
Aşk, onun yüzünde somuttur.
Zaten özlemler de ondan doğduğu için öyle
biraz acı verir kalbe, elinle tutamazsın
Dokunmaya çalışmak boştur. Sadece hissedebilirsin onu.
Ne kızabilir ne de affedebilirsin
Aşk arafta kalmak gibidir, hislerin sonsuz soluğu...

Kaçmak istiyorum yaşam alanımdan
Gitmek istiyorum sendeki anılarımdan
Sevmek istiyorum senden başkasını
Seninle kıyaslamadan.
Ama seni unutamadan
Mümkün değil biliyorum
Elimde değil, sadece şarkılara sığınıp
Saman kağıtlara, senin kokuna
Bir kaç kırık notaya sığınıp
Soluğu hasrette alıyorum.

Ne yana gitsen sarar özlem duygusu
Ne kızabilir, ne de affedebilirsin onu.
Sevmek ister sevemezsin
Çünkü onunla görmek istemiştin ömrünün sonunu.

Aşk doğurdu tüm bu hisleri
Hüsranı, hasreti, kaçma isteğini
Aşk doğurdu aslında hepimizi
Yoksa böyle koşulsuz bağlanmazdık hislere
Her fırsatta sıcaklığına koştuğumuz
Vicdansız bir anne gibi.

Aşk, kediydi.
Önce doğurdu,
Sonra sevdi,
En son yedi hisleri.