SeleStia...

''Çünkü bütün mesele buz'', diyen bir aşık vardı; buzdu çünkü... O, Ankara'nın ayazında kışın gözyaşı dökmüştü. O, suyun yüzde nasıl donduğunu ve buzun tende nasıl durduğunu görmüştü. Yakışıyordu buz, buğday tene. Aslında tüm mesele buz değildi de, mesele çözebilmekteydi buzu. Buz dağını yazsa insan, donarak ölür müydü? Ankara'da aşık olsa bir kadın 'karanfil'de hiç bir koku almadan mı yürürdü yine? Nefretimin, buz dağında sadece görünen kısım olduğunu o biliyor muydu? Buz dağının görünmeyen kısmı alabildiğine aşktı, görünmüyordu, gösteremezdim kavgamı, belli etmezdim sevdamı. Ve her zaman öfkem terazide ağır basardı. Ona tavsiyem, nefretimi seçmesiydi çünkü benim aşkım olabildiğince can yakardı. O, bunu bilmeden sevmem için yalvardı. Kıyamadım. Kıyamadım, kıyamazdım. Çünkü bütün mesele buz. Sevdikçe donar, alıştıkça çözünür, aniden çarpınca batar ruhumuz... Adem'e baş kaldıran Havva kadar kulluğumuz. Kendi cennetimizden kovulmuşuz. Bir cennet va...

Sonra çöp kovan bira şişeleriyle dolabilir meselâ Sonra olmaz dediğin olabilir. Sevmez dediğin sever ve gitmez dediğin gider, görürsün. Özlersin. İzlersin. Sonra sen güneş beklerken dolunay doğabilir. En son ömrün acıya sığınabilir. Ölmek istersin. Hoşçakalın bile demezsin. Hoş kalsınlar istemezsin. Olabilir... Selin'S

Fabrika bacalarının zehir kustuğu, Havanın ayaza kestiği, Soğuğun, üşümeye mahkûm canlıların sesini kıstığı O tekrardan ibaret anlardan biriydi Ve düşünüyordum, Kör bir adama el sallayan o kadını Mahremden bihaber duvarları Tutmaya yüz tutmuş da tutmayı unutmuş duaları Pamuk tüylü bir kirpi yavrusunu Sonra Yavrusunu kaybetmiş bir annenin acısını. Boynuma doluyordum ardından En son boynuna dolanan bir atkıyı. Kokunu alıp seviyordum. Bol tezatlı karakterimi bilirsin, Kokunu alıp sövüyordum. Ve koşar adım kaçıyordum sevme hissinden Kovalıyordum alışmaları. O akçe pakçe anılarım senden sonra karardı Yine de varmadı dilim seni karalamaya Kalemim de varmadı. Zarlarımı fırlattım bir otobüs durağından Yolun orta yerine: Altıya altı... Saat ise henüz altıya beş vardı. Birileri hâlâ gökyüzünde asılı unutmuştu üstelik dolunayı. Açlık değil bu, Ben görev bildim haftada üç gün ve üç günde üç öğün, Ruhumu doyurmayı... Yudum yudum içerken satırları, Gözlerinde sindirmek i...

Pencere Pervazlarında Pervasızlık Sabahın köründe yaşlı kadından saatlerce dua aldığımda iyiliğimi gördüm. Saatlerce intikam planı yapıp, acımadan uyguladığımda kötülüğümü... Ve iyilikle de kötülükle de mutlu olduğumu fark edince çelişkilerimi gördüm. Tekrar çıktığın zaman karşıma, öldüğümü... Kuşluk vakti, sabah, öğlen ve sabah arası, öğlen, öğleden sonra, akşama doğru, akşam ve sabaha kadar içtiğim kahvelere anlattım kendimi sonra. Bile bile tansiyonumu düşürdüğünü. Bir Bukowski pervasızlığında izledim, izlenmeye değmeyecek filmlerin tümünü. Ve eksik-ve yanlış sevdim sevdiğim kim varsa... Bağlanmak istediğimde öyle bir bağlandım ki çözemedim düğümü... Sevmediğim zaman öyle güzel nefret ettim ki, şehrin havasına karışan nefeslerini egale edip öyle nefes alıp verdim. Hiç bir şeyde orta yolu bulamadığım gibi, bulamadım kaybettiğim küçüklüğümü. Küçükken korkardım ve korkunun cesaret olduğunu sonradan anladım, Anladım ki Bukowski pencere pervazlarına ellerini dayayıp dakikala...

Gençliğine ve duruşuna aşıktım. Üzülemiyorum, mutlu olmaya çalışıyorum fakat gülemiyorum. Bir damla yaş düşmüyor gözlerimden. Sen bakmıştın gözlerimin içine en son, bakışlarını akıtmaya kıyamıyorum... Bir şarap şişesinin dibindesin sevdiğim, farklı bir hayat yaşıyorsun, benimkiyle kesişmesini beklediğim... Ve yudum yudum bitiyorsun, tutamıyorum... Selin'S

Kendimi boşluğa bırakırken Ayak bileklerime bağlayacağım ağır anıları Şehir, gökyüzü ve altında nefes aldığımız her şey aynı Yerli yerinde anılar Sadece artık bakışlar farklı. Bakamayışlar soğuk, Gözlerin donuk... Yaratan diyorum, Bir kez daha bize verir mi bu hakkı? Çünkü ben seni tekrar sevmeyi Senle tekrar doğmayı ve defalarca ölmeyi İstemem geçti artık, istemek aptallığımdı. Şimdi gelmeyecek geleceklerin soğuk mavileri senin olsun Ben kendime ayırdım kırmızıları Sonra sende yitirdiğim her anlam için Ellerimle gömdüm kayıplarımı... Sonra sildim aklımdaki kayıtlarımı Yaram daha da kanamaz dedim, Kanım durmadı... Selin'S

Bugün yine yıldızlar kopuyor Fırtınaları misali güneşin İç çatışması gibi gökyüzünün Kaş çatması gibi gül yüzlünün Bugün yine yıldızlar çakıyor Şimşek misali Zeustan gelen Ve başını kaldırıp yıldızları öpmeye üşendi insan, Görmedik parlaklığın yıldızını Yıldızın parlaklığını Parlaklığın parmaklığını. Ve insan Anlamsızlıkta kayboldu çoğu zaman... Derin sular yerine kuytu kıyıda Boğulup gitmekti yaşam. Selin'S