Yük-ÜM-lü

Hayat, hiçbir zaman yük olmadı omuzlarımda,
Bir tüy gibi hafif ve bir masal kadar kısaydı...
Ama ben her zaman yük gibi hissettim kendimi
Hayat denen limanlara yanaşan işçi gemiler gibi
Belki, yüklerim fazlaydı,
Belki yükümlülüklerim
Belki de, ruhum bir bedene sığdırılmak için
Çok fazla uçarıydı...

Bir sözcük olabilmek vardı senin söylediğin şarkılarda,
Şarkıların notasız, ruhun kuralsız, hayatta duruşun rahatsızdı
Ama ben her zaman müzik gibi hissettim kendimi
Bir başka evrenden gönderilen mistik bir melodi belki...
Belki sözlerim eksikti,
Belki hislerim,
Belki de hislerimi belli edebilmek için,
Kalbim fazla yaşlıydı.

Hayat, hiçbir zaman yük olmadı omuzlarımda,
Ben onun üzerinde bir yük gibi hissettim kendimi...
Ah, bırakıp gitmek vardı şimdi
Bedeni, herkesi, her şeyi, her şehri...
Ve aynı zamanda yeniden vücut bulmak,
Her şehre hakim olmak,
Seninle birlikte sevebilmek herkesi...
Hep üzdüm beni sevenleri,
Hep sevdim beni üzenleri
Yine de bu defa, gitmeye kalkmayacaktım
Gözlerinden damlamasın diye annemin,
Kutsal-inci-taneleri...

Selin'S