Ana içeriğe atla

Saatin Dili

Benimle aynı anda doğmalısın,
Vücudun, parmaklarını kıpırdattığın ilk anda
Bir nota ile başlamalı evrensel müziğine.
Sen, ben olmalısın?
Aynı yerlerde karşılaşmamış olmanın zehri
Etkisini kaybetmeye başladı şu günlerde...

Neden Allah bir kadın olmasın?
Neden Allah iki kadın olmasın?
İki kadın el ele verdiğinde
Bir gezegen yaratabilirler bence.
Yol yorgunu bir gökyüzü,
Kararıp secde eder önlerinde...

Ben saatin tik-taklarını dinlerken
Bazen verecek cevap bulamam da, sessizce
Duyarım sorularını, başım önde hafifçe:
-Yapmak istediğin bir şey kaldı mı? Tak.
-Umudun azalıyor mu ben geçtikçe? Tik.
-Yaraların umurumda değil biliyor musun? Tak.
-Zaman merhem olsa şifası dokunurdu kendine. Tik.

Sen benimle aynı anda ölmelisin,
Aynı gökyüzü altından olmalı yolculuğumuz,
Aynı semaya birlikte yükselmek olmalı umudumuz.
Bir renk cümbüşü içinde ben surları çalmalıyım sonra
Senin elinde ziller, ritimler, sesinde teller, tellerinde sesler...
Sen benimle aynı anda ölmelisin,
Bırakamam çünkü bu dünyada seni bir başına.
Yol arkadaşım olmalısın, yolda ölmeli, yolda dirilmeli
Yollar yapmalısın sonra benimle birlikte
Yollar ki, herkesin üzerinde yürüyüp de,
Kimsenin görmediği...

Selin'S





























Görsel http://www.sozsepeti.com/wp-content/uploads/2016/01/ZAMAN-1.jpg adresinden alınmıştır.*

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

ÇEMBERİNDE GÜL OYA

Biricik anneannem Sadiye ÖZBEY'in anısına... Bu yaşa kadar hiç kimseyi kaybetmeden gelmiş olmam, belki şükür sebebiydi belki de şımarıklığa yol açmıştı bilemiyorum. - ara sıra insanlarla aramda geçen küslükleri saymazsak.- Ölüm hakkında düşünmek ve ölüm fikrine kendini hazırlamak ile ölümü yaşamanın arasında dağlar kadar fark varmış. Bir insanı hayatından çıkarmakla bir insanın hayattan silinip gitmesi arasında uçurumlar varmış. Otuzuma beş kala verdiğim ilk kayıpla, kaybetmeyi öğrendim. Her şeyi kontrolüm altında tutmaya çalışırım normalde, genlerimden gelen bir 'aşırı kontrol' durumuyla yaşıyorken, bazı şeyleri asla kontrol edemeyeceğimizi ve ne yaparsak yapalım bazı şeylerin asla değiştirilemeyeceğini fark ettim.  4 saatlik 4 senelik ya da 94 senelik bir yaşam arasında hiçbir fark olmadığını gördüm. Oysa 94 seneyi toprağın altına sığdırmak daha zor olmalıydı, o çukur daha derin kazılmalıydı meselâ ve anneannemin bedeni daha heybetli olmalıydı... *** İnanmak ile ina...
Yorum Gönder
Devamı

Tahammüle Ünlem

Yorgunluk... Felsefenin etrafına yaydığı sisten Keskin ve kesin çizgili tüm belirsizlikten Olması gerekeni sağ yanına alıp Sağ gözünü sol eline koyan görmezlikten... Anlamsız oynayan ekranların Işıklı vitrinlerin gerekli görüldüğü, Gerçek ışığın aşk olduğu gerçeğinin Çerçeveletilip duvara asıldığı Duvarların çivi delikleriyle dolu olması bir yana Her şeyin sadece lafta aşıldığı İnsan iğrençliğinden. Yorgunluk... Aşka dair, ümitlerin yitişinden sağa dönüldüğünde korkuların ana girişinden Seçimler, alternatifler ve çoktan seçmeli soruların Şık adı altındaki rüküşlüğünden... Bir ölünün arkasından kalan ölüm kokusunun zehrinden Bir türlü masanın üzerinden kaldırılmayan Demode ve ölü yadigârı babaanne gümüşlüğünden... Yorgunluk... Gelmişinden geçmişinden, düzünden tersliğinden! *** Hayattan zevk almayan bir insan, ne yapıyorsa yaşamak için yapıyordur. Sevdiyse, uğraştıysa,  benimsediyse, yazıp çizdiyse "ben hayatı tek başımayken yaşamaya değer bulmuyorum, ...
Yorum Gönder
Devamı

KÜLLERİ YAKAN DİYALOGLAR

Selin: Ben, Şiirlere ve yazılara isim bulmakta usta olan ben, Hissettiğim şeye bir ad bulamamakla birlikte, hissediyorum. Hislerim hala yaşıyormuş. Hadi kutlayalım bunu, bu gece ölmeyen hislere içiyorum. Ve aynı şarkıyı, aynı kişi için defalarca kez üst üste dinliyorum. Umut: Aynı şeyi aynı kişi için her gece hissetmekten farkı ne ki? Aynı insana yazmıyor muyuz ömrümüz boyu tüm şiirleri? Selin: Hissettiğin an, içinde yaşıyorsun bir şeyleri. Kaldı ki bence öylesi daha iyi, bazı şeyler bilinmemeli. Umut: Tavandaki karolari saymaktan gözlerim bozuldu. Biraz da sesim kısık şarkı söylemekten bağıra bağıra. Görüyorum... Selin: Göremiyorum. Ne alfabedeki harfleri, ne yazdığım şiiri... Ne hislerimi ne bir gün sonrasını… Boğuluyorum. Umut:  Bak, şimdi karanlık ama yine doğacak güneş. Biz dursak da dönüyor dünya, biliyorum. Yıka yüzünü okyanuslarla, dağlara tutun, taşları sevmiyorum. Kalk hadi. Selin: Okyanus güneşin yakıcı sıcağına da...
Yorum Gönder
Devamı