SeleStia...

Seninle Tanrı arasında bir yerde duruyorum. Öyle olmalı.  Yoksa şimdi sevişiyor olurduk... Bi dünya gürültüde kaybettim seni, Sabah ezanından önce buldum. Kadeh kaldıralım dostlarım! Bu gece yüzyıllık yalnızlığıma içeceğiz.  Öyle uzaktan bakıyorum ki dünyaya  Ne ben size ulaşabilirim ne siz bana.  Neden mi?  Şair olmayı ben seçmedim ki... Kıramadığınız statükonun içinde,             Boğulacaksınız.  Erkeğe karın doyuran dediğiniz sürece,             Doymayacaksınız.  İnsanı insan olduğu için sevmediğiniz sürece,             Mutlu olmayacaksınız.  Ve biz kırılan kalplerimizi kalemlerle sarmaya devam edeceğiz... Bar tuvaletinde eskitilecek insanlarsınız.  Neyse ki benden bir libido şairi çıkaramazdınız.  Ve ben şair olmayı seçmeyen her şair gibi, Bar tuvaletlerine benzer bir hayatın hademesiydim. ...

Birikmiş acılar ve öfkeler verebilirim artık sana, Yazmakla düzelmeyecek Yaşamakla iyileşmeyecek Yaşamamakla telafi edilemeyecek Alışmakla aşılamayacak tonlarca sayfa... Bir elbise dikebilirim belki sana, Adaletten çalarım biraz İnsana dönüşür daldaki kiraz. Ütopyalardan elimdeki gerçeklere itiraz Hayallerde umut var, inanç sabırlarda... Selestia

Her şeyimi aldılar, Üstelik doğduğum andan itibaren... Kapımın çalışlarını Sabrımın sınırlarını Hissedip de söyleyeceklerimi Tercihsiz bir seçim çalıp gitti. Üstelik engel de olamadım, Tanrı, diyorum; bana karşı çok asabiydi. Selin'S

Çocukluğumu cebime koyup koşuyorum Ya da koşar adım uzaklaşıyorum şehrin kasvetinden Korkularımla köşe kapmaca oynuyorum Bu köşe benim, ve neden sonra içimin hevesinden Pervasız bir boynu bükük olmasına rağmen Burnu dikliğe varan yokuşu tırmanıyorum. İçimde Ankara'nın ''sidik yarıştırmak'' tabirinin sorgusu... Oysa Ankara olmalıydım. Oysa ana bir kara olmalıydım. Noktalara basmayı unutup başa dönüyorum kendi şiirimde Oysa bir şiir olmalıydım Oysa bir nota olmalıydım... Selestia

Makyaj  yapmak zorunda bırakan ortamları asla sevemedim... Sinirli yanımı ortaya çıkaran insanları Kibar davranmaya mecbur kaldığım için kibar davrandıklarımı Masa kültüründe yemek yemenin klişe adabını Harabelerin haraplığını Bilinmeyen sokaklara kurulmuş kütüphanelerin Okunmamaktan bitap düşmüş kitaplarını... Rusların edebiyatını sonra Nefes almayı. Sevemedim, sevmedim dünya denen dev odayı. Selestia

Kediler Aşklar Etrafında duvar olmayan parklar Duvarları ses geçiren basit odalar... Asıl mesele kediler değil Asıl mesele aşk değil Etrafında duvar olmayan parklar kalabalık Duvarları ses geçirmeyen odalar hep karanlık... Asıl mesele, kararlılık azizim. Tüm mesele kararlılık. Selestia

İçimi diyorum, dökmeliyim kadehlerinize Yıllanmıştır, buruktur, bedeli ağırdır hayata... Gözlerim diyorum, artık akmıyorlar, Saplanıp kalmış gibi şu sıralar, varlığını iddia ettiğin bir boşluğa... Selestia